# Wirtualne spotkania w muzeum

Strona główna » Aktualności » # Wirtualne spotkania w muzeum

 

 

Szanowni  Zwiedzający!

Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi od dnia 12 marca do odwołania jest zamknięte.
W tym trudnym dla nas wszystkich momencie pragniemy jednak nadal dzielić się z Wami swoją wiedzą i od dnia 18 marca zapraszamy Was na przygody z zabytkami online! Za pośrednictwem mediów społecznościowych oraz strony internetowej przeprowadzimy Was przez meandry przeszłości, nasi archeolodzy opowiedzą o wystawowych (i nie tylko) eksponatach, etnografowie zaprezentują „jak dawniej na wsi bywało” a numizmatycy ponownie otworzą swój skarbiec. Z myślą o najmłodszych i rodzicach, którzy starają się umilić czas swoim pociechom udostępnimy również nasze propozycje warsztatowe do samodzielnego wykonania w domu. Przygotowaliśmy dla Was również historyczną niespodziankę i zabierzemy Was na wirtualny spacer po placu Wolności (premiera 1 odcinka – 20 marca!)

Zachęcamy do monitorowania naszych stron internetowych:

Facebook

Instagram

A także subskrybowania naszego kanału YouTube

 

 

Nadchodzące wydarzenia:

 

 3 kwietnia

# Spotkania z archeologią - Pięściak ze Schroniska Wylotnego, 60 000 p.n.e.

 

2 kwietnia

#Spotkania z etnografią - Wzornik. Szycie opoczyńskie, łowickie, sieradzkie. Tradycja/ Trwanie/ W 100-lecie województwa łódzkiego – wirtualne oprowadzanie cz. 2

 

 

1 kwietnia

 # Spotkania z archeologią - Dział Okresu Późnolateńskiego i Okresu Rzymskiego -

ciałopalny pochówek jamowy ze stanowiska Kolonia Orenice, pow. Łęczyca

 

 

27 marca 

# Stare - Nowe Miasto - odc. 2 - wirtualny spacer historyczny

 

 

 

26 marca

 + TOT VIVAS FELIX · QUOT VIVIT · TEPORA FENIX - sebrny wielokątny pierścień z XI-XII w.

 

Doniosłym wydarzeniem w trakcie badań na grodzisku tumskim w 2009 roku, było odkrycie srebrnego pierścienia wielokątnego, z czytelnie zachowaną inskrypcją łacińską Dziewięciokątny pierścień o średnicy 21 mm, szerokości 5 mm, grubości 1-2 mm i wadze 4 g, został wykonany z wysokiej próby srebra (ponad 87% zawartości Ag). Do jego konstrukcji użyto jednolitej taśmy srebrnej, którą po nawinięciu na walec zespolono zakończeniami w obrączkę. W dalszej kolejności jej powierzchnie zewnętrzne uformowano młoteczkiem w płaskie ściany wielokąta i dopiero wówczas, na tak ukształtowanych płaszczyznach została umieszczona inskrypcja. Wykonane kapitałą romańską litery, jak również biegnące wzdłuż zewnętrznych krawędzi, dookolne linie ryte, wygrawerowano oddzielnie na każdym z dziewięciu pól, o czym świadczą skrócone części niektórych liter (np. druga litera T w pierwszym wyrazie TOT) i lekko przerwane ciągi linii rytych w miejscu załamania wielokątów. Te niedociągnięcia grawera nie mają jednak wpływu na prawidłowe odczytanie złożonej z 33 liter inskrypcji, której początek wyznacza centralnie umieszczony krzyż równoramienny, poprzedzony, co charakterystyczne, dwukropkiem kończącym całe zdanie. W tym samym punkcie, co warto zauważyć, są widoczne ślady mało starannie wykonanego złączenia taśmy pierścienia. Czytelność całej inskrypcji znacząco poprawiło dodatkowe wypełnienie liter czarną masą siarczków srebra.

Odczytany i przetłumaczony ze średniowiecznej łaciny, przez poznańskiego mediewistę prof. dr hab. Tomasza Jurka napis głosi:

+ TOT VIVAS FELIX · QUOT VIVIT · TEPORA FENIX:,

czyli “Obyś żył szczęśliwy, ile czasu żyje feniks”.

Zwrócił przy tym uwagę na użyte w zdaniu ligatury (skróty), których zastosowanie, tak jak w wyrazie tepora, zamiast tempora, choć zgodne ze średniowieczną pisownią w języku łacińskim, tutaj ma swoją ważną przyczynę, o czym będzie jeszcze mowa. Tak więc, po rozwinięciu wszystkich skrótów, zdanie to powinno brzmieć: „Tot vivas foelix, quot vivit tempora phoenix”.

W treści inskrypcji, a zarazem życzenia skierowanego do odbiorcy pierścienia, wyraźnie kryje się pierwiastek symboliki chrześcijańskiej, w sposób jednoznaczny odniesiony do postaci Chrystusa, którego personifikację w tym wypadku stanowi odradzający się z własnych popiołów mityczny feniks. Jak gdyby dla usunięcia wszelkich wątpliwości w tym zakresie, po jego wezwaniu na końcu zdania, zastosowano interpunkcję w postaci dwukropka, po którym zaraz został umieszczony krzyż równoramienny. Tak więc, to jego obecność w tym miejscu podkreśla początek i koniec złożonej z 33 liter sentencji, nawiązującej najpewniej, zwłaszcza wobec celowo użytych skrótów łacińskich, do liczby ziemskich lat życia Chrystusa.

O wyjątkowym charakterze tumskiego pierścienia świadczą odkrycia podobnych form wielokątnych z obszaru Europy i północnej Afryki, wśród których brakuje jednak okazów z równie interesującą inskrypcją

Jak wynika przeglądu podobnych egzemplarzy, pierścienie wielokątne mieszczą się głównie w przedziale czasowym od 2. połowy XI wieku do 1. połowy XII wieku. Szerokie występowanie na terenie Europy środkowej, zachodniej i północnej, jak również w większości religijna symbolika inskrypcji, pozwala zdecydowanie łączyć je z łacińskim kręgiem chrześcijaństwa. Trudno natomiast, choćby w przybliżeniu wskazać na ich źródło (obszar) pochodzenia. Przypuszcza się, że pierścienie z inskrypcjami o charakterze apotropaicznym, czyli o właściwościach magicznych, broniących przed złymi mocami, klęskami, czy chorobami, rozprzestrzeniły się w Europie zachodniej i północnej z Wysp Brytyjskich, stanowiąc jednocześnie oznakę wysokiej rangi społecznej ich właścicieli. Okaz tumski nie mający odpowiedników wśród znanych dotąd egzemplarzy, przede wszystkim ze względu na wyjątkową inskrypcję, bardzo dobrze wpisuje się w okres ich największego rozpowszechnienia na przełomie XI i XII wieku. W tym też czasie gród łęczycki, podniesiony w kronice Galla Anonima do rangi sedes translata starszego z Hermanowiców Zbigniewa, osiągnął szczytowy rozwój, w pierwszej kolejności zabezpieczając działalność najstarszego kościoła i misji benedyktynów. Najprawdopodobniej w tych właśnie okolicznościach należałoby widzieć pojawienie się okazałego pierścienia wielokątnego, który mógł trafić drogą kontaktów, głównie chyba z południowo-zachodniej części Europy. Brak jednak możliwości określenia bliższego kontekstu jego odkrycia na grodzisku tumskim, uniemożliwia wysuwanie dalszych hipotez, wskazujących na konkretnego odbiorcę (właściciela), gdyż w tym wypadku trudno wychodzić poza stwierdzenie, że osoba ta mogła pochodzić z najwyższych kręgów elit państwa lub kościoła. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wykonany z najwyższym kunsztem pierścień, pokryty wyjątkową inskrypcją z użyciem kapitały romańskiej, której litery na dodatek zostały wypełnione czarną masą na tle białego srebra, musiał prezentować się bardzo okazale, dodając splendoru obdarowanemu nim właścicielowi, także ze względu na głęboką treść sentencji. (oprac. mgr Waldemar Stasiak Dział Młodszej Epoki Kamienia MAiE)

 

25 marca

# Spotkania z archeologią - Skarby epoki brązu

 

 

 

24 marca 

# Spotkania z archeologią - Rewolucja neolityczna

 

 

 

23 marca

#Spotkania z archeologią - Topór mezolityczny z poroża jelenia

Zabytek pochodzi z nieznanej miejscowości i prawdopodobnie nie jest z Polski. Naturalna, chropowata powierzchnia poroża została starannie usunięta i wygładzona. Na jednej ze stron artefaktu,  od strony wywierconego otworu, odchodzi drobny, starannie wykonany ornament pointillé w formie krótkiego zygzaka. Stylistycznie topór nawiązuje do organicznych wyrobów kultury ertebolle. Mimo sytuacji związanej z epidemią, w Dziale Starszej i Środkowej Epoki Kamienia naszego Muzeum nadal trwają badania nad ustaleniem dokładnego pochodzenia tego zagadkowego artefaktu. (oprac. dr Kamil Serwatka, Dział Starszej i Śodkowej Epoki Kamienia)

 

 

 

21 marca 

#Światowy Dzień Lalkarstwa/ 40 Lat Działu Widowisk Lalkowych MAiE  - rozmowa z kuratorem Działu Widowisk Lalkowych

 

 

 

20 marca 

#Stare - Nowe Miasto – odc. 1 – wirtualny spacer historyczny

 

 

19 marca

#Spotkania z etnografią - Wzornik. Szycie opoczyńskie, łowickie, sieradzkie. Tradycja/ Trwanie/ W 100-lecie województwa łódzkiego – wirtualne oprowadzanie cz. 1

 

 

 

Zapraszamy online!

Dbajcie o siebie i jeśli tylko to możliwe, zostańcie w domach! Do wirtualnego zobaczenia!

Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi

 

 

 

Ilość wyświetleń: 843