Wirtualne Muzeum

Strona główna » Działy » Wirtualne Muzeum

 

 

Szanowni  Zwiedzający!

Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi od dnia 20 maja 2020 r. znów jest otwarte! 

Serdecznie zapraszamy do zwiedzania naszych wystaw od wtorku do niedzieli w godzinach 11.00 - 17.00 z krótką przerwą od 13.30 do 14.00 przeznaczoną na niezbędną dezynfekcję pomieszczeń. W trosce o Wasze i nasze bezpieczeństwo wprowadziliśmy regulamin bezpiecznego zwiedzania. Prosimy o stosowanie wytyczonych  zasad higieny i bezpieczeństwa.


Jednocześnie nadal będziemy prowadzić działalność w sieci i zapraszamy Was również na przygody z zabytkami online! Za pośrednictwem mediów społecznościowych oraz strony internetowej przeprowadzimy Was przez meandry przeszłości, nasi archeolodzy opowiedzą o wystawowych (i nie tylko) eksponatach, etnografowie zaprezentują „jak dawniej na wsi bywało” a numizmatycy ponownie otworzą swój skarbiec. Z myślą o najmłodszych i rodzicach, którzy starają się umilić czas swoim pociechom udostępnimy również nasze propozycje warsztatowe do samodzielnego wykonania w domu. 

Zachęcamy do monitorowania naszych stron internetowych:

Facebook

Instagram

A także subskrybowania naszego kanału YouTube

 

NADCHODZĄCE WYDARZENIA

 29 MAJA

Rekonstrukcja czaszki człowieka współczesnego ze stanowiska archeologicznego Predmosti na Morawach. 

 

 

Jej wiek szacowano na około 26 tysięcy lat, czyli okres największego nasilenia ostatniej epoki lodowcowej. Była to czaszka dorosłego mężczyzny w wieku około 30 lat. Mimo, iż czaszka należała do osobnika z gatunku Homo sapiens, posiadała również pewne cechy pierwotne, jak na przykład wydatne łuki nadoczodołowe, czy tzw. dół zatrzonowy (wolna przestrzeń miedzy ostatnim trzonowcem a żuchwą) które obecnie u ludzi nie występują.

Oryginał zabytku uległ zniszczeniu w 1945 roku, kiedy wycofujące się oddziały III Rzeszy podpaliły zamek Mikulov, gdzie przechowywano materiały z wykopalisk w Predmosti. (oprac. dr Kamil Serwatka, Dział Starszej i Środkowej Epoki Kamienia) 

model 3D: https://autode.sk/2TD7UlE

 

 25 MAJA

Pochewka noża z cmentarzyska wczesnośredniowiecznego w Lutomiersku, woj. łódzkie

Pochewka została wykonana ze skóry i okuta bogato ornamentowaną blachą z brązu. Okładzina charakteryzuje się półkolistym wcięciem od strony grzbietu i poziomą klamrą łączącą, mniej więcej w połowie długości pochewki, obie jej zewnętrzne krawędzie. Okucie zostało połączone z częścią skórzaną pochewki za pomocą pojedynczych nitów. Zarówno jego brzegi zewnętrzne, jak i wewnętrzne podkreślone zostały podwójną grupą wybitych, drobnych punktów. Ponadto blacha ozdobiona jest obustronnie nakłuciami. Z jednej strony można dopatrzeć się formy krzyża, z drugiej zaś widoczny jest bliżej nieokreślony motyw. Dodatkowym elementem ozdobnym jest układ guzków w kształcie kwiatu z czterema listkami. Jeden z nich zachował się w całości przy krawędzi, drugi zaś widoczny jest we fragmencie na klamrze umieszczonej po środku pochewki. Okucie omawianej pochewki to z całą pewnością przykład wysokich umiejętności wykonawcy.

Pochewka jeszcze z jednego powodu jest niezwykle interesująca i wyjątkowa. Kiedy dokładnie się przyjrzymy jej powierzchni, zauważymy zachowane szczątkowo (a tak precyzyjnie odtworzone na rysunku przez rysownika) przywarte pozostałości tkaniny. Tekstylia, jako materiał organiczny, w trakcie badań archeologicznych odkrywane są rzadko i najczęściej w bardzo małej ilości. Związane jest to bardzo często z niekorzystnymi warunkami glebowymi lub środowiskiem, w którym zostały odkryte. W tym przypadku korodujące okucie metalowe zadziałało na tkaninę konserwująco. Prawdopodobnie zachowane ślady to pozostałości tkaniny, w którą zawinięto pochewkę z nożem przed złożeniem w grobie w celu ich lepszego zabezpieczenia. Takie praktyki obrzędowe znane są z innych cmentarzysk wczesnośredniowiecznych  z terenu Polski m.in. z Dziekanowic czy Bodzi.

         Okucia pochewek noży spotykane są zarówno w grobach żeńskich, męskich, jak i dziecięcych. Pochewka z Lutomierska pochodzi z grobu kobiecego, w którym znajdował się także nóż. Tego typu przedmioty nie są dobrym datownikiem chronologicznym. Różne ich formy możemy spotkać na cmentarzyskach datowanych od przełomu X i XI po XIII wiek.

_______

 

 

Opracowali: mgr Iwona Nowak (Dział Okresu Średniowiecza i Nowożytności), mgr Elżbieta Górska (Pracownia Rysownicza - rysunek), Władysław Pohorecki (fotografie)

 

ARCHIWUM

 

   
   
Ilość wyświetleń: 1404